Lipoedeem - lipalgia syndroom is een chronische aandoening waarbij er sprake is van een stoornis in de verdeling van vet. Met name in de benen kunnen vetcellen meer vet opslaan en daarmee vergroten de vetcellen. Er is een tekort aan zuurstof in het vetweefsel en aanwezigheid van laaggradige ontstekingen (chronisch inflammatie), welke pijn veroorzaken.
Het kenmerkt zich door plaatselijk en symmetrisch vetophopingen op heupen, dijen, billen, onderbenen en binnenkant van de knieën. Bij ongeveer 30% van de vrouwen zijn de armen ook aangedaan. Een ander duidelijk kenmerk is de abrupte stop bij de enkels en de polsen (cuff sign genoemd), voeten en handen zijn slank.
Er wordt vaak gedacht dat lipoedeem gepaard gaat met vocht (lymfoedeem), maar hier is geen bewijs voor gevonden. Ongeveer 80% van de vrouwen met lipoedeem heeft obesitas. Obesitas kan wel lymfoedeem veroorzaken.
Lipoedeem komt vrijwel alleen bij vrouwen voor en dikwijls bij meerdere personen binnen één familie. Lipoedeem ontwikkelt zich over het algemeen tijdens of net na de puberteit, maar kan ook ontstaan tijdens de zwangerschap of op latere leeftijd tot uiting komen. Over het ontstaan van lipoedeem bestaat nog veel onduidelijkheid, de aandoening wordt niet veroorzaakt door teveel eten, hormonen spelen wel een rol en dan met name oestrogeen. Bij lipoedeem kan het boven- en onderlichaam wel twee tot drie kledingmaten verschillen en heeft gewichtsverlies bijna geen invloed op de buitenproportionele vetophopingen.
Lipoedeem geeft een zwaar, moe gevoel in de benen, er ontstaan snel blauwe plekken en de huid kan koud aanvoelen. Lipoedeem gaat gepaard met krachtverlies (problemen met traplopen, fietsen e.d.) en klachten van het houdings- en bewegingsapparaat. Het geheel aan klachten kan leiden tot minder mogelijkheden om dagelijks te functioneren en deel te nemen in de maatschappij (werk, hobby en sport) en kan leiden tot maatschappelijke isolatie, psychosociale klachten en obesitas.
Lipoedeem wordt ingedeeld in verschillende stadia, deze indeling wordt gebruikt om de juiste diagnose te kunnen stellen. Het betekent dus niet dat iemand met lipoedeem uiteindelijk stadium 3 lipoedeem ontwikkelt. Zolang het gewicht stabiel blijft is lipoedeem een niet-progressieve aandoening.
Het kenmerkt zich door plaatselijk en symmetrisch vetophopingen op heupen, dijen, billen, onderbenen en binnenkant van de knieën. Bij ongeveer 30% van de vrouwen zijn de armen ook aangedaan. Een ander duidelijk kenmerk is de abrupte stop bij de enkels en de polsen (cuff sign genoemd), voeten en handen zijn slank.
Er wordt vaak gedacht dat lipoedeem gepaard gaat met vocht (lymfoedeem), maar hier is geen bewijs voor gevonden. Ongeveer 80% van de vrouwen met lipoedeem heeft obesitas. Obesitas kan wel lymfoedeem veroorzaken.
Lipoedeem komt vrijwel alleen bij vrouwen voor en dikwijls bij meerdere personen binnen één familie. Lipoedeem ontwikkelt zich over het algemeen tijdens of net na de puberteit, maar kan ook ontstaan tijdens de zwangerschap of op latere leeftijd tot uiting komen. Over het ontstaan van lipoedeem bestaat nog veel onduidelijkheid, de aandoening wordt niet veroorzaakt door teveel eten, hormonen spelen wel een rol en dan met name oestrogeen. Bij lipoedeem kan het boven- en onderlichaam wel twee tot drie kledingmaten verschillen en heeft gewichtsverlies bijna geen invloed op de buitenproportionele vetophopingen.
Lipoedeem geeft een zwaar, moe gevoel in de benen, er ontstaan snel blauwe plekken en de huid kan koud aanvoelen. Lipoedeem gaat gepaard met krachtverlies (problemen met traplopen, fietsen e.d.) en klachten van het houdings- en bewegingsapparaat. Het geheel aan klachten kan leiden tot minder mogelijkheden om dagelijks te functioneren en deel te nemen in de maatschappij (werk, hobby en sport) en kan leiden tot maatschappelijke isolatie, psychosociale klachten en obesitas.
Lipoedeem wordt ingedeeld in verschillende stadia, deze indeling wordt gebruikt om de juiste diagnose te kunnen stellen. Het betekent dus niet dat iemand met lipoedeem uiteindelijk stadium 3 lipoedeem ontwikkelt. Zolang het gewicht stabiel blijft is lipoedeem een niet-progressieve aandoening.


